Column

Donderdag 18 April 2013 > 11:49

Attentie en Attenuatie

We hebben natuurlijk ons gehoor. Onze oren informeren ons over allerlei geluiden. Ons brein combineert de gegevens van het horen met de andere zintuiginformatie. En als het belangrijk genoeg is, reageren we. Zodoende lukt het ons al van baby af aan te reageren op onverwacht geluid. U hoort een klap (oren), u draait uw hoofd (evenwicht) en uw ogen staan ingesteld op de juiste afstand van het geluid (ogen en autonoom zenuwstelsel). U bent vervolgens in staat te handelen. Uw brein heeft attentie gewekt. Als uw kind niet goed kan horen, ontgaat er veel informatie. En daardoor wordt ook de attentie minder. Dat heet al gauw: concentratiestoornis. Wat geheel onterecht is uiteraard.

We hebben nog een gehoornetwerk. In onze huid zitten trillinggevoelige orgaantjes. Deze registreren ook geluidsgolven. U hebt vast wel eens voor grote boxen gestaan en de trillingen gevoeld. Sommige kinderen zijn erg gevoelig. Zij worden misselijk en beroerd van te veel trilling. Veel geluiden om hen heen werken storend. Ze worden snel moe, voelen zich vaak niet lekker en houden niet zo van bewegen.

En dan attenuatie. Dat is een briljant systeem van uw brein. Het zorgt er voor dat u alledaagse, regelmatige geluiden niet meer bewust hoort. Mensen die langs het treinspoor wonen, horen meestal de trein niet meer. Attenuatie is een geluidsfilter in uw brein. Ook uw eigen stemgeluid wordt gefilterd. Kinderen die moeite hebben met het filteren van hun eigen stem, zijn schreeuwerig, onrustig en druk. Ze kunnen alle informatie niet filteren. Bij ieder geluid vraagt het brein om aandacht. Het zijn de onruststokers van de klas.

Tijdens een vakantie sliepen mijn dochter en zoon in één slaapgedeelte, mijn man en ik in het andere. Voor 1 nacht. Volgens mijn dochter maakte mijn zoon ’s nachts zóóó veel herrie dat ze niet kon slapen. Ze ging wel in haar eigen koepeltentje, alleen. Voor het eerst. Het onweerde die nacht verschrikkelijk hard. En regenen, ontzettend! Nu word ik van regengetik meestal erg slaperig. Maar nu mijn meissie alleen, voor het eerst in dat tentje lag, was ik klaarwakker. Ik luisterde aandachtig of ik een schreeuw hoorde. Soms dacht ik er eentje te horen. Maar dat bleek niet te kloppen. Want toen ze de volgende ochtend uit haar tentje kroop, had ze niets gehoord. Niets gehoord!

Als u twijfelt over het gehoor van uw kind, neem dan contact met me op. Gehoorproblemen worden (te) laat in relatie gebracht met leer- en gedragsproblemen. In mijn praktijk kom ik het vaak tegen. Gelukkig is er ook bijna altijd wat aan te doen. Er is zo veel ellende te voorkomen.

 


Aanverwante items

Terug naar overzicht